اخبار > جهان و تهدید رو به گسترش تروریسم


  چاپ        ارسال به دوست

جهان و تهدید رو به گسترش تروریسم

15.00

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA

 بهرام قاسمی سخنگوی وزارت امور خارجه ایران:در ماه‌ها و سال‌های گذشته منطقه و جهان با چالش رو به گسترش تروریسم، خشونت و افراطی‌گری در قالب انفجارها و حملات تروریستی در نقاط مختلف خود مواجه بوده است.

انفجارهای ترکیه، سوریه، عراق، افغانستان، پاکستان، سن پترزبورگ روسیه و حملات تروریستی در بروکسل، مونیخ، برلین، لندن، استکهلم و فرانسه... حاکی از این است که خشونت و افراطی‌گری بشدت در حال گسترش است و با درنوردیدن همه مرزها به یک پدیده جهانی تبدیل شده است. پیامدهای این پدیده که ثبات و امنیت جهانی را مورد هدف قرار داده است، همه کشورهای جهان را درگیر خود می‌سازد. چهره جدید و شاکله سازمانی این پدیده در دنیای مدرن، شکلی نو و چندبعدی به آن بخشیده و حتی آنجا که امکانی برای یک انفجار تروریستی نیست، شکل ترور از انفجار به حمله تغییر می‌کند و با هر وسیله‌ای اعم از استفاده از سلاح سرد و یا ربودن یک وسیله‌ نقلیه و حمله به اماکن عمومی به هدف خود دست می‌یابد. این سیال‌ترین و غیرقابل کنترل‌ترین شکل ناامنی در جهان معاصر است و مهمترین پیامی که صادر می‌کند این است که تروریسم دیگر نه در ظرف مکانی خاصی می‌گنجد و نه در شکل عملیاتی خاصی و زین پس از این توانایی برخوردار است که از بی‌ثبات‌ترین کشورها تا باثبات‌ترین آن‌ها را گرفتار خود نماید. مطالعات مختلف نشان می‌دهد که تمامی انفجارها و حملات تروریستی رخ داده از ابتدای قرن بیست و یکم تاکنون پیامد رشد خشونت و افراطی‌گری مبتنی بر تنش‌های سیاسی، مذهبی و قومی هستند که ترویج آن نتیجه‌ همپوشانی سیاست‌های داخلی نادرست حکومت‌ها در برخورد با این گونه چالش‌ها از یک سو و مداخلات خارجی قدرت‌های بزرگ از سوی دیگر است.  این اقدامات تروریستی از هر جنسی که باشند در ذات و ماهیت‌شان تفاوتی با هم ندارند؛ چرا که ماهیت جملگی آنها با نوعی خشونت و افراطی‌گری همراه است که در نهایت قربانیان بی‌گناهی نظیر زنان، کودکان و مردمان عادی را دربر می‌گیرد. این پدیده‌ شوم به هر شکلی محکوم است و ازدیاد و فراوانی وقوع آن نباید افکار عمومی جهان را به این سمت سوق دهد که حساسیت خود را نسبت به آن از دست بدهد.

اگر نقطه‌ آغازین کنش‌های تروریستی و ضدتروریستی نوین را 11 سپتامبر 2001 درنظر بگیریم، قضاوت امروز جهانیان پس از حدود 16 سال بدون تردید چیزی جز این نخواهد بود که مدعیان مبارزه با تروریسم در طول این سال‌ها نه تنها نتوانسته‌اند این تهدید جدی را مهار کنند، بلکه با تقسیم‌بندی نادرست و استانداردهای دوگانه‌ خود مبتنی بر تروریسم خوب و بد، خواسته یا ناخواسته به ذات و ماهیت این پدیده مشروعیت بخشیدند، به طوری که امروزه ترور به یک الگو و اولویت مبارزه در دستان هر فرقه و گروهی تبدیل شده که برای خود رسالتی در نظر گرفته و یا در قبال حاکمیت متبوع خویش احساس محرومیتی سیاسی، مذهبی، اجتماعی و یا اقتصادی می‌نماید.

در واقع، با حادثه 11 سپتامبر و برخورد نادرست متعاقب آن بود که پدیده خشونت و تروریسم که در گذشته منحصر به گروه‌های معدود با عملیات نادر بود، به پدیده‌ای فراگیر تبدیل شد. ضروری است جهان غرب دریابد که اگر از منظر ایشان همچنان تروریسم به خوب و بد تقسیم می‌شود و نگاه منطقه‌ای بر آن حاکم است، دست کم این انفجارها و حملات فراگیر ناکارآمدی این رویکرد را نشان داده و چنین الگویی در برخورد با تروریسم نه تنها جوابگو نیست، بلکه مروج آن است.

گسترش و رشد این پدیده با دیدگاه کمک به تروریسم خوب برای از میان بردن تروریسم بد، خطایی راهبردی و بشدت خطرناک است؛ چرا که اساساً مرزی میان تروریسم خوب و بد نیست و این معیارهای غلط سیاسی است که چنین تقسیم‌بندی را تجویز می‌نماید. تروریسم، تروریسم است و تروریست‏‌ها نشان داده‌اند که با هیچ کسی اتحاد دائمی و همیشگی ندارند.

در حال حاضر، تروریسم، خشونت، افراطی‌گرایی، سلطه و توسعه‌طلبی با یکدیگر ارتباطی چندبعدی و تنگاتنگ دارند. این مسأله همان طوری که پیش از این عنوان شد اگرچه در ذات و ماهیت در همه جای جهان یکسان است، اما به دو شکل متفاوت دولت‌های ضعیف و قدرتمند را گرفتار خود کرده است. دولت‌های ضعیف علاوه بر اتخاذ سیاست‏ها و مدیریت نادرست داخلی با مشکل دیگری همچون گسترش نفوذ و مداخلات قدرت‌های فرامنطقه‌ای مواجه هستند. تجربه بیش از یک دهه گذشته نشان داده است که حضور نظامی قدرت‌های فرامنطقه‌ای که با هدف مبارزه با تروریسمِ خودساخته و خودپرورده و افراطی‌گرایی توجیه شده است، خود سبب تشدید افراطی‌گرایی و تروریسم و از میان رفتن ثبات نسبی پیشین در منطقه شده است.

در واقع، بروز و تداوم جنگ در عراق، سوریه، افغانستان و یمن از یک طرف و وجود دولت‌هایی در منطقه که به ظاهر از ثبات بیشتری برخوردار بوده، اما از استانداردهای دموکراتیک پایینی برخوردارند، باعث گسترش زمینه‌های تروریسم و متقابلاً ایجاد بهانه برای تداوم حضور قدرت‌های فرامنطقه‌ای شده‌ است. به گونه‌ای که در برخی کشورهای منطقه، نبود نظام مردم‌سالار، بحران اقتدار، ضعف و شکاف داخلی دولت‌ها بستر را برای همکاری با قدرت‌های فرامنطقه‌ای و افزایش مداخلات قدرت‌های خارجی در منطقه را فراهم ساخته است.

اختلافات قومی، وجود دولت‌های اقتدارگرا، بحران مشروعیت، نبود مردم‌سالاری و نهادهای مدنی به همراه اقتصادهای ضعیف و شکننده و دخالت قدرت‏های فرامنطقه‌ای از جمله عواملی هستند که فرقه‌گرایی و متعاقب آن خشونت، افراط‌گرایی و تروریسم را در منطقه نهادینه ساخته و می‌سازند.

اما علل تروریسم و افراطی‌گرایی در دولت‌های قدرتمند در عین حال که با دولت‌های ضعیف متفاوت است، اما از آن آبشخور می‌گیرد. در واقع، آنکه باد می‌کارد لاجرم طوفان درو خواهد کرد. مجموعه مسائلی که گریبان دولت‌های ضعیف را گرفته سبب مهاجرت جمعیت قابل توجهی از آنان به سوی دولت‌های قدرتمند، مرفه و باثبات با امید به زندگی بهتر شده است. این جمعیت مهاجر به دلیل اصرار بر حفظ فرهنگ خودی درگیر چالشی هویتی (چه از جنس شهروندی، چه از جنس قومی و چه از جنس دینی) با فرهنگ میزبان شده و محرومیت‏ها و تبعیض‌های اعمال شده از سوی جامعه و حکومت میزبان آنان را به سوی خشونت و افراطی‌گری سوق می‌دهد. سیاست‌های هم‌دین‌سازی، همزبان‌سازی و همشکل‌سازی بخشی از اقداماتی است که از سوی این دولت‌ها برای حل چالش هویتی و فرهنگی مهاجران انجام می‌شود. سیاست‌های ادغام از آنجا که از نظر مهاجران ظالمانه و تبعیض‌آمیز هستند، معمولاً موجب واکنش منفی آنها شده و نتایجی عکس را به دنبال دارند.

این سیاستها، مقاومت فرهنگی، بازتولید هویت‌های بومی مهاجران و شیوه‌های مقابله را در پی داشته و خواهند داشت. این بستر آماده، در کنار دخالت‏های دولت‏های قدرتمند در مسائل داخلی کشورهای ضعیف سبب گسیل تروریست‏هایی از این کشورها برای یارگیری از میان مهاجران سرخورده به منظور دست زدن به انتقام و ترور می‌شود. البته باید به این نکته قابل تأمل نیز اشاره کرد که در مواردی هم مشاهده می‌شود که از تروریسم به نوعی به عنوان ابزار باج‌گیری از سوی دولت‌های قدرتمند برای تحت انقیاد درآوردن دولت‌های رقیب، مستقل یا نافرمان و سرکش نیز استفاده می‌شود.

شرایط امروز منطقه و جهان نشان می‌دهد که تروریسم و افراطی‌گری صرفاً مسئله و چالش کشورهایی که درگیر آن می‌باشند نیست، بلکه محیط پیرامون و همه جهان را درگیر عوارض منفی خود می‌سازد. از این رو، هیچ کشوری هم نمی‌تواند به تنهایی با آن به مقابله بپردازد.این در حالی است که در صحنه‌ سیاست بین‌الملل چالش‌های مشترک همواره بستری برای همکاری مشترک بوده است. جمهوری اسلامی ایران باید این آمادگی را برای نقش‌آفرینی سازنده در کمک به حل مسئله خشونت، افراطی‌گری و تروریسم داشته باشد، اما حل این مسأله عزم، صداقت و اراده واقعی همه‌ قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای را می‌طلبد که از ملزومات آن کنار گذاردن استانداردهای دوگانه در برخورد با این مسئله، عدم مداخله در امور داخلی کشورها، احترام به حاکمیت کشورها و کمک به ثبات داخلی آنها، احترام به حقوق اقلیت‌ها و در نهایت اتخاذ سیاست‌های توسعه‌ی متوازن همه‌ مناطق جهان است.مبارزه با تروریسم در زبان و لفاظی‌های بی‌خاصیت و استانداردهای دوگانه نیست. تولید، ترویج و تجهیز و تسلیح تروریست‌ها برای استفاده ابزاری توسط برخی کشورهای منطقه و قدرت‌های فرا منطقه‌ای و متعاقب آن انگشت اتهام را به سمت مهم‌ترین کشورهایی که در ابعاد مختلف و با تمام توان در خط مقدم مبارزه با تروریسم  صف‌آرایی داشته اند، معضل و مشکل سیاستمداران  ایالات متحده و دیگر شرکای منطقه‌ای آنان را  نمی‌تواند حل نماید و همان‌گونه که گفته شد تروریسم، با هیچ اربابی عقد اخوت دیرپا ندارد و روزی و بنا بر هر مصلحتی می‌تواند علیه مولد خود قد علم نماید. آنان در چند دهه گذشته شاهد این تحول و جابجایی بوده‌اند و در سالیان اخیر، آنهایی که در  یک خطای بارز استراتژیک برای رسیدن به اهداف رویایی خود از همین پدیده و روش سود جستند، بعد اندکی خود تبدیل به بزرگ‌ترین قربانیان این پدیده شوم و نکبت بار شدند.

تروریسم خطرناک موجود و فعال در صحنه امروز جهان چیزی نیست جز محصول  مشترک ارتجاع منطقه و ایالات متحده در دهه‌های گذشته که امروز اروپای امن دیروز را ناامن و منطقه را به خاک و خون کشیده است. آنان که  عزمی جدی در مبارزه با این پدیده نامیمون قرن دارند باید حرف را رها و به عمل روی آورند و عمل آنها چیزی نیست جز یک اراده ملی و همه‌جانبه و جدا کردن خود از آنانی که هنوز تروریست‌ها را ابزاری برای پیشبرد مطامع شیطانی خود می‌خواهند. قلب واقعیت ها و دروغ بستن و آدرس غلط دادن  و تروریست پروران را به جای مبارزان با تروریسم قراردادن، تاریخ مصرف بسیار کوتاهی دارد و تاریخ نشان داده است که به رغم بی‌عدالتی‌های بسیار، دیر یا زود جنایات را سخت،  مکافات خواهد کرد.


١٠:٤٩ - 1396/02/06    /    شماره : ٤٥١٦٢٥    /    تعداد نمایش : ٩٢



خروج




 
 
ارتباط با ما
آدرس : Tahran cad.no:10 kavaklidere / Ankara – Turkey
ساعات کار بخش کنسولی :
دوشنبه تا جمعه :8:30 الي 12
تلفن مستقيم بخش کنسولی : 4266888
فاکس کنسولی : 4661730
تلفن : 4683357 – 4682820 – 4682821 ** ( 312 – 0090)
فاکس : 4682823 - 4676249
لینک های وزارت خارجه
پست الکترونیک
سفارت : iranemb.ankara@iranembassy-tr.ir
کنسولي: consular@iranembassy-tr.ir
بازرگاني : commercial@iranembassy-tr.ir
اقتصادی : economy@iranembassy-tr.ir
رسانه اي – مطبوعاتي : media@iranembassy-tr.ir

 

کليه حقوق اين سايت متعلق است به وزارت امور خارجه جمهوري اسلامي ايران